Панове! Годзе спрачацца, дзе лепей жыць! Вось вам лепей прыклад з маёй вандроўкі на Беларусь узімку: квіток на цягнік Віцебск-Менск-Віцебск каштаваў каля 30.000 рублёў (троху меней за 15 даляраў), а просты кораб чакалядных цукерак выраблены на Камунарцы каштаваў каля 14.000 рублёў (меней за 7 даляраў). Квіток на цягнік Новы Ёрк-Вашынгтон-Новы Ёрк будзе каштаваць ня меней за 140 даляраў (280.000-290.000 рублёў), а цукеркі за 70 даляраў можна набыць найкруцейшыя труфэлі(!!!) Godiva. Пра добрыя кіўбасы па 28.000 рублёў за кіляграм (13-14 даляраў) пры заробках у 215.000-430.000 рублёў (100-200 даляраў) на месяц можна ўжо не казаць, бо ў ЗША кіўбасы каштуюць столькі ж, а сярэдні заробак па краіне складае недзе 3.500 даляраў (7.525.000 рублёў).
Ужо амаль тры гады таму я пераклаў GMail на беларускую мову. Я спадзяваўся, што беларускі інтэрфэйс стане даступным цягам некалькіх месяцаў. Як усе ведаюць, мая мара ня спраўдзілася. Сёньня я вырашыў паглядзець становішча перакладу ды колькі новых радкоў зьявілася за той час, што я не наведваў сыстэму перкладаў (каля двух гадоў).
Дык, вось, перакладу GMail у сьпісе адкрытых перакладаў на беларускую няма. Можна спадзявацца, што яго прыбралі, каб падрыхтаваць да запуску, але з-за папярэдняга попыту складана паверыць у гэтае. Да таго ж, асноўны пошукавы інтэрфэйс ніколі не зьнікаў і яго заўсёды можна выпраўляць.
Таксама зьніклі яшчэ іншыя сэрвісы, кшталту Оркута і яшчэ чагосьці (не магу ўзгадаць дакладна, але раней тамака было каля 10 сэрвісаў, а цяпер троху больш за 5). Здаецца, што ў Гугле вырашылі, што пэўныя сэрвісы ня вартыя працаваць з пэўнымі мовамі. Толькі мне цікава, чаму эстонцы, якіх у сьвеце каля 2 мільёнаў, могуць мець праграмы на ўласнай мове, а беларусы, якіх у сьвеце каля 10 мільёнаў, ня могуць. Ня трэба палемізаваць пра дзяржаўныя мовы. Тыя ж эстонцы няблага валодаюць ангельскай мовай, ды фінская троху падобная да эстонскай. Пытаньне толькі ў тым, хто ды як сябе ставіць у сьвеце.
Вось цяпер у Лукашэнкі будзе цэлая краіна раззлаванай моладзі, якая ня можа паехаць у ЗША працаваць улетку. А былыя беларусы ў ЗША не паедуць у Беларусь, бо амэрыканцам па візы трэба будзе ехаць у Канаду. То бок будуць яшчэ горшыя эканамічныя санкцыі, бо ў Беларусь не патрапяць дадатковыя грошы (нефармальныя інвэстыцыі).
Лукашэнка ў чацьвер зноўку нагаварыў невядома што. Зь ягоных словаў вынікае, што ў Беларусі будзе 11-цігадовая школьная адукацыя з раскладам заняткаў на пяць дзён. Дадаўшы прапанову пра 5-6 урокаў на дзень, атрымліваецца, што навучальны час будзе значна скарочаны. Толькі ці застанецца аб'ём працы тым жа? У любым выпадку, ахвярамі будуць школьнікі, якія або будуць атрымліваць меней ведаў, або будуць больш загружанымі ў школе.
А выказваньні пра "ўмоўна-бясплатную" адукацыю і бацькоўскія фонды - гэта папулізм. Лепей бы ён загадаў павялічыць бюджэт на разьвіцьцё школаў, ці прапанаваў бы нейкае сапраўднае вырашэньне праблемы. На жаль, ніхто гэтага не зразумее, бо дзеці ў нас будуць дурнейшымі з-за іншых адукацыйных рэформаў.
У мінулую пятніцу ў Вашынгтоне пачаў працаваць новы музэй. Завецца ён Newseum (Ньюзэй), то бок музэй навінаў. Хаця ён мусіў быць музэем сусьветнай журналістыкі, на мой погляд ён атрымаўся надта амэрыканскім: амаль 90% экспанатаў датычацца разьвіцьцю журналістыкі ў ЗША. Прыемна, што даволі значкая частка калекцыі прысьвечана блогам і іхнаму ўплыву на працу прафэсыйных журналістаў.
Я быў зьдзіўлены нечаканай прысутнасьцёй беларускай мовы на таблічцы са словам "Навіны" на розных мовах. Аднак, чамусьці замест навінаў тамака напісана "весці" з савецкім подпісам Byelorussian.
Імя Зьмітра Завадзкага ў мэмарыяле загінулым журналістам, натуральна, ня выклікала зьдзіўленьня. Шчыра кажучы, я загадзя спраўдзіў, што ён уключаны ў мэмарыял на Ньюзэеўскім сайце. Праўда ягонае імя транслітавана з расейскай.
Таксама Беларусь прысутнічае і ў сьпісе краінаў, дзе няма свабодных СМІ. Чырвоны колер застаўся, хаця й камуністаў у нас няма амаль 20 гадоў. Што датычыцца клясыфікацыі іншых краінаў, дык я яе не складаў, таму й ня буду камэнтаваць.
Нам толькі застаецца чакаць на той час, калі беларускія газэты будуць выходзіць з падобнымі першымі старонкамі па рашэньню рэдакцыі, а не па прапанове адміністрацыі РБ або feduta (ня мог не ўзгадаць, выбачайце). Націсьніце на фота, каб прачытаць зьмест.
Атрымліваецца цікавая сытуацыя: лорд Бэлл кажа, што ён даслаў Лукашэнку сьпіс прапановаў, а ў АП кажуць, што нічога не атрымлівалі. Хаця й крыніца гэтай навіны - Камса ў Беларусі - даволі часта не выклікае даверу, але ўсё ж прынамсі нейкія навіны. Да таго ж, БелТА ўсё пісала напачатку пра сустрэчу паміж Сонцападобным і Піяршчыкам, а цяпер неяк змоўкла.
Мне падаецца, што Бэлл усё ж дасалаў сьпіс прапановаў, а ў АП маўчаць, бо ня ведаюць, што зь ім рабіць. Гэткая сытуацыя можа адбыцца толькі пры адной умове: прапановы лорда Бэлла супярэчаць "плану Лукашэнкі", то бок брытанец прапаноўвае нейкія рэформы, а не прыўкрашэньне статуса кўо. Як мае меркаваньні правільныя, дык лорд Бэлл не такі й дрэнны дзядзька, як перш падалося.
Дадатак: barilotti паведаміла, што Эўрарадыё было першапачатковай крыніцай гэтай інфармацыі.
Интересная история получается. Честно скажу, что за две недели только сегодня разобрался что к чему. Разложу-ка я всё в коротких тезисах.
- Зельцер был адвокатом Патаркацишвили в США - Патаркацишвили когда-то руководил ОРТ вместе с Березовским - Березовский и Патаркацишвили попали в опалу к Кремлю и выехали из России - Патаркацишвили якобы владеет частью Сибнефти, которая владеет частью Славнефти, которой пренадлежит Мозырьский НПЗ - часть Сибнефти также пренадлежит Абрамовичу - Абрамович входит в окружение Путина - у Лукашенки отношения с Москвой замечательные
Получается, что тут скорее Сибнефть-Абрамович хотят под шумок чего-то умыкнуть, чем Березовский, а Лукашенко попросили в этом помочь за откат. Только вот, почему родной брат Зельцера винит Березовского?
ЗЫ Конфликт трёх евреев (Березовский, Патаркацишвили и Абрамович), который расхлёбывают все.
2 апреля с 11 до 12 часов дня будет проходить пикет-демонстрация в поддержку Эммануила Зельцера, американского адвоката, которого уже две недели держат в тюрме КГБ в Минске без предъявления обвинений. Пикет организуют друзья адвоката.
Некалькі тыдняў таму я наведаў выступ Джэймса Ўулсі (James Woolsey), былога кіраўніка ЦВК. Асноўная тэма ягонай прамовы была Амерыканска-Ізраільскія стасункі і датычныя чыньнікі, кшталту пагрозы ад Ірану і залежнасьці ЗША ад арабскай нафты. Пра Беларусь размовы не было, і не хапіла часу, каб я запытаўся ў яго. Але ж ён выказаў адную вельмі цікавую думку.
Справа ў тым, што напачатку праэктам Радыё Свабода кіравала ЦВК, а не ДзяржДэп, як зараз. У той час, у 1950-ыя гады, яны акцэнтавалі свае сілы на высьмейваньні камуністаў і Савецкага Саюзу. Пасьля таго, як справы былі перададзеныя ДзяржДэпу, канцэпцыя барацьбы зьмянілася, і асноўным накірункам стала прапаганда заходняга ладу жыцьця. Спадар Ўулсі прывёў прыклады трансьляваньня ЭмЦіВі і расказаў пра мэтрасэксуалаў у Іран, дзе падобнае знаходзіцца на культурнай мяжы нават у лібэральнага насельніцтва. Ён таксама сказаў, што адным з найлепшых прадуктаў сучаснай амэрыканскай культуры зьяўляюцца мульцікі "Паўднёвы Парк" (South Park) і "Брыгада Амэрыка" (Team America), бо яны высьмейваюць і амэрыканцаў, і тэрарыстаў. Я зь ім пагаджаюся, бо адзіны спосаб супрацьстаяць прыгнятальнаму рэжыму - гэта не баяцца яго. Некаторыя народы проста ня маюць страху, а тыя, што баяцца, могуць яго згубіць праз гумар. Хіба можна баяцца таго, з каго ты сьмяесься?
Дык, вось, спадары журналісты і палітыкі, Беларусь - гэта не Савецкі Саюз, дзе была агульная блякада інфармацыі. Людзям ня трэба чытаць газэты і бачыць плякаты, каб ведаць, што ў краіне справы ідуць дрэнна. Людзям трэба згубіць страх. Лепей аднавіце "Навінкі" і распаўсюджвайце іх, чым ладзіць усе гэтыя канфэрэнцыі і зьезды.
Кто пользуется аськой Олега welgar Козловского в то время, когда он в армии и отрезан от всякой связи со внешним миром?
Я: привет Helios: Привет Я: кто тут? Helios: Майор Роговицын, а вы кто? Я: интересная шутка Helios: Дурацкая, на самом деле. Но лучше, чем совсем никакой
Усе ведаюць, што ўчора быў дзень нараджэньня Тадэвуша Касьцюшкі. Шмат, хто ведае, што ў Вашынгтону ё помнік Касьцюшку ў парку перад Белым Домам. Дык, вось. Учора вашынгтонскія беларусы зьбіраліся ўскласьці кветкі да помніка ў гонар 262-годзьдзя нашага нацыянальнага героя. На жаль, я ня здолеў патрапіць на цырымонію, бо ў мяне ў той час былі заняткі. Затое я вырашыў наведаць тое месца ўвечары, калі ішоў дадому. І што я тамака ўбачыў? - ПЛОТ ВАКОЛ УСЯГО ПОМНІКА! Дэпартамэнт нацыянальных паркаў (да яго адносіцца парк імя Лафайету, дзе знаходзіцца помнік Касьцюшку) праводзіць тамака нейкую рэканструкцыю бруку ці чагосьці яшчэ. У той час, калі сьвяткуецца дзень нараджэньня таго чалавека, каму прысьвечаны помнік!
Я ня ведаю, куды былі ўскладзеныя кветкі, бо я іх тамака ня бачаў (нават па-за плотам). Я таксама ня ведаю, чаму пра гэтае нікуды не паведамілі. Нават палякі нікуды не паскардзіліся! Ганьба! Заўтра паспрабую знайсьці час, каб сфатаграфаваць гэны плот і ўсё, што навокал.
Чытаў пра флікеры ў Беларусі, і ўзгадаў, што ў мяне ё адзін гэткі флікер. Калісьці атрымаў "халяву" ад асацыяцыі Эўрапейскіх дасьледчыкаў за мяжой (ERA - European Researchers Abroad). Толькі ў Амэрыцы ён непатрэбны. Шкада, што дарэмна ляжыць, але ў Беларусі, здаецца, падобны флікер будзе апазыцыйным...
Відаць, Лука аддаў загад зьбіць Хведарука з-за зайздрасьці: з Лукой Буш размаўляць ня хоча, а з Хведаруком ён размаўляў даволі добра. Дарэчы, зранку чакаемо на заяву ад Буша з нагоды зьбіцьця, бо па маіх зьвестках Джордж і Зьміцер няблага "пабраталіся".
Сёньня зьбіраюся наведаць пікет ля рэзыднцыі вэнэсуэльскага амбасадара ў Вашынгтону. Тутэйшыя студэнты з Вэнэсуэлы падтрымліваюць уласных суграмадзянаў у барацьбе супраць канстытуцыйнай рэформы кшталту той, што ў нас правялі ў 2004 годзе. Цікава паглядзець, як яны арганізоўваюцца і працуюць. Нам, відаць, далёка да іх. А яшчэ вэнэсульскія дзеўкі даволі прыгожыя...асабліва спаніярдкі.
Падзеі ў Грузіі - іспыт "каляровай" дэмакратыі на сапраўднасьць. Пакуль што Сакаашвілі ганьбіць тыя ідыялы, якія прывялі яго да перамогі чатыры гады таму. Шкада...
Паслухаў новыя песьні на Тузіне Гітоў, спужаўся і паглядзеў на каляндар. Усё ж насамрэч 2007 год, а не 1988, як падалося, пачуўшы песьні. Электронны і сінтэзаваны рок застаўся ў мінулым стагоддзі. Той жа самы драйв можна ствараць і з сапраўднымі інструмэнтамі.
Еще одна зарисовка из Беларуси, достойная экранизации. Сегодняутром, за пару часов до Марша я иду по проспекту Независимости мимогостиинцы “Минск”. Вдруг передо мной бабка лет восьмидесяти, довольнобедно одетая (но не бомжиха) оседает на землю. Голодный обморок, каквыяснилось. Мы с каким-то прохожим поднимаем старушку, сажаем налавочку, вызываем скорую помощь. Прохожий идет дальше по своим делам, ая остаюсь дожидаться скорой.
Бабушка вся дрожит, качается, что-то растеряно лопочет, просит небросать, спрашивает меня, когда наконец приедут врачи. “Сейчас,сейчас”, говорю я, но скорой все нет. - Александр Григорьевич… - вдруг произносит старушка. - Что “Александр Григорьевич”? - переспрашиваю я. - Лукашенко… - Что “Лукашенко”? - Лукашенко поможет. Я качаю головой: - Нет, бабушка, он не поможет.
Я ведаю, што віцебская фабрыка КіМ вырабляе цішоткі з сэрцам і надпісам BELARUS. А вось ці ё недзе цішоткі (або іншае адзеньне акрамя майткоў) з літарай Ў? Гэта, бадай, найбольша самабытная рэч у беларускай культуры (ну й саломеныя вырабы). Калі гэткія цішоткі існуюць, можа мне нехта калісьці падаруе гэткую?
Мабыць я сталею, а мабыць гэта проста часова, але я пачынаю разумець людзей, якія кажуць, што ім нестае часу нават цікавіцца палітыкай. Калі сапраўды працуеш зранку да вечару, што ажно ня хочацца рабіць анічога ўвечары: толькі паесьці і спаць, дык адкуль будзе нейкі імпэт шукаць прыгодаў па-за ўласнымя дзьвярыма? Нармальнаму чалавеку сям'я заўсёды больш каштоўная за сяброў, бо сям'я ё свая кроў. Таму звычайны дарослы чалавек будзе бавіць свой вольны час зь сям'ёю, а ўжо потым зь сябрамі. Толькі маладыя людзі ставяць сяброў перш за сям'ю да той пары, пакуль не ствараюць уласныя сем'і. Таму яны й ствараюць большасьць тых, хто ўдзельнічае ў розных палітычных акцыях.
Не, я не ажаніўся. Я проста працую зь дзявятай зранку да шостай увечары (а звычайна й троху пазьней) і жыву асобна ад бацькоў, а да іх больш за 4 гадзіны на самаходзе. Пасьля ўсіх хатніх справаў і адпачынку у мяне не застаецца вольнага часу, а на выходных трэба адаспацца і зрабіць усё тое, што немагчыма зрабіць у будні. З гэтае прычыны, дарэчы, я й не пішу ў блогах цягам апошніх двух месяцаў.
Між іншым, з маіх разважаньняў вынікае, што каб пазбавіцца ад "рэвалюцыйнай" моладзі, дастаткова знайсьці ўсім нейкую ўтомную працу. Гэткім чынам і моладзь будзе нечым занятая, і будзе падвышацца УВП, і ў моладзі будуць нават уласныя грошы. Галоўнае, каб праца была сапраўды вартая. Напрыклад, замест прымушальных дзяржаўных "суботнікаў", улады могуць даць нейкія падатковыя палёгкі бізнэсоўцам, якія зарганізуюць моладзь дзеля добраўладкаваньня двароў ці школаў. Або бізнэсоўцы могуць зрабіць тое ж самае, не чакаючы на палёгкі. Галоўнае, каб моладзь атрымоўвала з гэтае працы нейкую кампэнсацыю акрамя задавальненьня, і каб гэткія справы неяк кантраляваліся. Усялякая ўлада баіцца, калі моладзь арганізоўваецца сама, бо арганізаваны рух зь імпэтам і гармонамі мае страшэнную моц; але калі гэты імпэт можна кантраляваць, і воўк сыты, і козы цэлыя.
Перш чым абвінавачваць мяне ў "падказваньні" лукашэнкаўскаму рэжыму "новыя спосабы" барацьбы з актыўнай моладдзю, падумайце, што лепей: добрая справа ад дыктара, або статус кўо.
w_mechaniczny ці хто яшчэ з Тузіны Гітоў мяне чытае, да вас мусяць зьвярнуцца амэрыканцы, якія ствараюць анляйн радыё сучаснай эўрапейскай музыкі з фольк-каранямі. Дапамажыце, калі ласка.
Я ня ведаю, як устаўляць відэа з РуТубу, таму публікую спасылку. Кіно "Белая Русь: О жизни белорусов при Лукашенко". Выдатны прыклад маніпуляцыі фактамі: гавораць пра паказальнікі вытворчасьці, але пра аб'ёмы продажаў нічога няма.
Пра кошты я ведаю: мой сябра (яшчэ са школы) зараз у камандыроўцы ў паўднёвай Нямеччыне (не Баварыя). Я ў яго запытаўся пра кошты на харчаваньне. Ён сказаў, што мяса троху таньнейшае, хлеб троху даражэйшы, якаснае піва значна таньнейшае, а ўсё астатняе прыблізна на тым жа ўзроўні. Таксама, колькі ўжо людзей былі ў Беларусі з ЗША і казалі, што толькі хлеб і малако таньнешыя за амэрыканскія, а ўсё астатняе каштуе столькі ж. Можа яны ўсе наведваюць няправільныя крамы?
З-за адсутнасьці ў Вашынгтоне сталай суполкі беларускай моладзі, я апошнім часам спілкуюся з тутэйшымі ўкраінцамі. Наспілкувався на столькі, што ўчора мне не паверылі, што я зь Беларусі, бо apparently я даволі ня блага размаўляю па-ўкраінску. Шчыра кажучы, я нават і ня думаў, што гэтае можна назваць украінскай мовай, бо я размаўляю па-ўкраінску, калі ведаю, і на сумесі беларускай і расейскай моваў з "украінскім вымаўленьнем" ва ўсіх астатніх выпадках. Он жираф - ему видней. =)
А яшчэ ўкраінцы зьбянтэжылі адным пытаньнем. У іх ё покліч "Будьмо! - Гей!" (чытаць па-ўкраінску) замест тостаў. Дык яны ў мяне запыталіся, ці ё нешта падобнае ў беларускай мове. Я ж піў зь беларусамі толькі з нейкай нагоды, таму й тосты былі адпаведныя. А ці ё ў беларускай мове нейкі покліч падобны да гэтага?
Спадарства, ці ё сярод маіх чытачоў нехта, хто ведае горад Лавалет (ці нешта кшталту гэткага) ў штаце Новы Джэрзі? Туды мусілі былі прыехаць мае былыя суклясьніцы - хачу перадаць прывітаньне (сам не паеду).
На сайце Валера Леванеўскага зьявілася гісторыя пра выдатніцу Маргарыту Царан, якую асудзілі на 4 гады за тое, што яна набыла нібыта з мэтай перапродажу 280 міліграмаў марыхуаны. Кажуць, што дзяўчыну падставіў колішні знаёмы, які спрабаваў зьменшыць уласны тэрмін. Нават калі яна набыла тыя наркотыкі "для сябе", 4 гады турмы для выдатніцы ё вельмі жорсткае пакараньне. У бальшыні амэрыканскіх штатаў прысуд "уладаньне/захоўваньне з мэтаю перапродажу" даецца толькі пры наяўнасьці прынамсі паловы ўнцыі (14 грамаў), а пакараньне можа быць ад штрафу і грамадзкай працы да некалькіх гадоў турмы ў залежнасьці ад колькасьці марыхуаны (болей за ўнцыю гарантуе турэмны тэрмін), штату, асабістых характэрыстыкаў і праўніку.
Я зразумеў, што інтэрнэт ё ўсё ж прывілей, а не права, бо я жыву ўжо тры дні без стабільнага доступу. З гэтае нагоды, шаноўнае спадарства, я буду вельмі ўдзячны нейкаму дайджэсту навінаў і блогаў зь мінулых выходных. Пра Севярынца й Статкевіча я ведаю. Усе выявы прашу апісваць, бо праглядаю сеціва пакуль што бяз іх. Вялікі дзякуй загадзя!
Спадарства, віншую Вас з чарговым правалам! Чаму? Чытайце далей:
Студэнты былі дрэнна праінфармаваныя пра акцыю (прыйшло замала людзей) - маглі зьбіраць нейкую канткатную інфармацыю падчас збору подпісаў пад пэтыцыяй
Дрэнны час для падобных дзеяў (выходныя і сэсыя)
Абяцалі непалітычную акцыю, а ішлі пад бел-чырвона-белымі сьцягамі ў цішотках "за свабоду", "малады фронт" і "бунт"
Няма новых людзей: колькасьць надта падрыхтаваных людзей на фота выдае "прафэсыяналаў"
На пэтыцыю забыліся?
Куды падзеліся сьпісы адрасоў э-пошты, якімі выдатна карысталіся ўвесну 2006?
Іншы варыянт
Хаця зь іншага боку, добра, што хоць нешта правялі...
Зянон ПазьнякЯнка Базыль назваў Бунт і Трэці шлях "гэбоўскімі крэатурамі, галоўнай задачай якіх зьяўляецца дызарыентацыя нацыянальна сьведамай моладзі і завядзеньне яе пад удары дыктатуры", бо яны былі сярод тых "груповак", якія пазначылі СМІ ў якасьці аўтараў маніхвэсту "Час перамагаць!". Ужываючы тую ж самую лёгіку, я дадам да сьпісу "гэбоўскіх крэатур" (падабаецца мне гэны выраз!) Беларускі моладзевы рух Амэрыцы, Ініцыятыву, Паветра.нет і Погляд, бо яны таксама падпісаліся пад тым маніхвэстам. А ці можа спадар Янка Базыль меў на ўвазе, што гэтыя чатыры арганізацыі ё першыя ахвяры "маніхвэсту"? Было б ня блага, каб ён сам патлумачыў, бо я не магу зразумець: або ён ё клоўн, або ён сапраўды ня ведае, хто што калі як і куды.
Чытачы без рахункаў ЖЖ, калі ласка, падпісвайцеся. Тэлефанаваць мне пакуль што ня трэба: я ж яшчэ нікога не абвінавачваю.
Я знайшоў гэтае відэа праз знаёмых укарінцаў. Выдатная піяр-акцыя дзяржавы. Прыйдзе час, і мы зробім нешта падобнае, а пакуль глядзім, зайздросьцім і вучымся.
Пэўна, ўсе ўжо чулі навіны, што Дэніэл Крэйг будзе здымацца ў фільме Эда Цьвіка пра Другую Сусьветную Вайну. У арыгінале напісана, што чатыры браты ўцякаюць з акупаванай нацыстамі Польшчы ў беларускі лес з групоўкай габрэяў і далучаюцца да рускіх байцоў супраціўленьня ("four brothers inNazi occupied Poland who flee to the Belarussian forest with a band ofJews and join forces with Russian Resistance fighters"). На маё меркаваньне, гэтая гісторыя надта падобная да гісторыі братоў Бельскіх, літвакоў, якія арганізавалі партызанскі атрад і ўратавалі больш за тысячу іншых літвакоў. Калі мае думкі спраўдзяцца, "Непадпарадкаваньне" (Defiance) будуць параўноўваць з дакумэнцыйным фільмам "Браты Бельскія: Ерусалім у лесе" (The Bielski Brothers: Jerusalem in the Woods). Дарэчы, папулярная экранізацыя гэтае гісторыі можа ўзняць некалькі спрэчных пытаньняў беларуска-польска-савецкай гісторыі кшталту антысэмітызма, партызанства і калябаранства.
Яшчэ не чытаў, бо не магу. =) Пакуль што вельмі нядобрае адчуваньне, бо я не давяраю пэўным арганізацыям, якія падпісаліся пад тым маніфэстам. Я не люблю выносіць бруд з хаты, але я яшчэ больш не люблю зьнявагу і карыстаньне людзямі, таму мабыць будзе дылема, якую спачатку паспрабую вырашыць "у хаце". Пакуль што прыбярыце патас.
Зьвярніце ўвагу, як Лукашэнка прафэсыйна падмазваецца да Пуціна: БРСМ праводзіць мітынгі супраць пераносу тальлінскага помніка савецкім вайскоўцам ажно ў Гомелі! Нават у Расеі ў правінцыяльных гарадох няма падобнага. Выдатнае ўжываньне мянтальнасьці "хома савецікус" перад адкрыцьцём прадстаўніцтва Эўракамісыі ў Менску. На жаль мне нестае фактаў, каб дакладна вызначыць прычыну гэткіх паводзінаў, бо "савецікусы" ў той жа Ўкраіне ня надта выступаюць з гэтае нагоды. У мяне чамусьці складаецца ўражаньне, што БРСМ "абараняе" помнік таму, што Лукашэнка прайграў у нейкую гульню і цяпер располчваецца.
Калі нехта цікавіцца, чаму я рэдка пішу апошнім часам, дык ведайце, што я распачаў яшчэ адзін блог. Ён на ангельскай мове і мае маё сапраўднае імя, таму я яго не рэклямую ў ЖЖ. Амаль усе, хто ведае маё сапраўднае імя, ўжо яго чытаюць. Спасылку можна знайсьці ў Фэйсбуку. Калі нехта ўважліва чытаў, можа здагадацца, дзе яшчэ можна знайсьці (той допіс ужо выдалены). З-за гэтага будуць пэўныя зьмяненьні ў гэтым блогу. Цяпер я тут буду пісаць выключна пра Беларусь і датычныя справы, то бок аніякіх аповядаў пра мае ўласныя справы ці фоты, што не датычацца дыяспары або Беларусі. Усё, што было апублікавана раней, застанецца. Як я ўсё ж пачну выпускаць подкасты, яны будуць публікавацца тут, бо будуць пра Беларусь. Прычыны для стварэньня асобнага блогу: - wolny ё беларускі дзеяч, але я сам усё ж жыву ў ЗША, таму патрэбная асобная пляцоўка - пісаць у адным месцы пра адносна прыватнае жыцьцё і палітычную аналітыку ё непрафэсыйна - у мяне няма анічога, каб паказваць працадаўцам, калі яны пытаюцца пра стыль пісаньня - зьявілася патрэба выйсьці з-пад мянушкі і асэнсаваньне гэтае патрэбы
Калі я забыўся даць камусьці адрас другога блогу, пакіньце камэнтар.
![[info]](http://p-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
wolny's journal![[ results bar ]](http://drdaeman.pp.ru/~liveproject/poll554/line0.png){kind=small}
![[ results bar ]](http://drdaeman.pp.ru/~liveproject/poll554/line1.png){kind=small}
![[ results bar ]](http://drdaeman.pp.ru/~liveproject/poll554/line2.png){kind=small}
![[ results bar ]](http://drdaeman.pp.ru/~liveproject/poll554/line3.png){kind=small}
![[ results bar ]](http://drdaeman.pp.ru/~liveproject/poll554/line4.png){kind=small}
![[ results bar ]](http://drdaeman.pp.ru/~liveproject/poll554/line5.png){kind=small}
![[ results bar ]](http://drdaeman.pp.ru/~liveproject/poll554/line6.png){kind=small}
![[ Information line ]](http://drdaeman.pp.ru/~liveproject/poll554/info.png){kind=small}
![[info]](http://www.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
